.. نه اینکه فکر کنی مرهم احتیاج نداشتکه زخم های دل خون من علاج نداشتتو سبز ماندی و من برگ برگ خشکیدمکه آنچه داشت شقایق به سینه کاج نداشتمنم! خلیفه ی تنهای رانده از فردوسخلیفه ای که از آغاز تخت و تاج نداشتتفاوت من و اصحاب کهف در این بودکه سکه های من از ابتدا رواج نداشت . . . ... و خداوند عنایت میکند ...

یک. xa0 در سال های اول انقلاب اکبرگنجی پیش قراول برخورد با زنان و جوانان بدحجاب و فاقد پوشش مناسب در تهران به شمار می آمد. محمدحسین صفار هرندی در این باره چنین میگوید: (( اکبر گنجی که امروز این ادعاها را میکند آن روزها دنبال دخترهایی میگشت که چندتار مو از زلفشان بیرون زده و به روی انها اسید میپاشید ...

دلم گرفت دم افطاری به یادت قرآن باز کردم با عزم راسخ که این آخرین بار است گفتم الان یک چیزی می آید که بیخیال شوم و دائم با خودم نگویم که می آید یا نمی آید انگشت اشاره ام ثابت و بی تزلزل صفحه ایی را آورد مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْب

چهارشنبه, ۳ خرداد ۱۳۹۶، ۰۸:۵۶ ب.ظ - چه میکنی؟ - هیچ! متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 دارا نمی باشد.توصیه ما به شما استفاده از مروگرهای رایج و بروزرسانی آن به آخرین نسخه می باشدبا این حال ممکن است مرورگرتان توسط پلاگین خود قابلیت پخش این فایل را برای تان

لطفا" این مدل سخن گفتن با مردم و هدایت و راهنمایی آنها را فراموش نکنید بچه های حزب اللهی...تا قبلش نمیدانستیم این کار یعنی چه و باور نمیکردیم که اثر گذار باشد اما الان میدانیم که میشود پس رهایش نکنیم .. چون منی باور نمیکرد که صحبت پنج دقیقه ای با یک پسر تیشرت سبز پوش با ربان های بنفش بدستش، باعث

اینکه صدای تو دائما" در گوشم میگوید برگرد و من خود را به نشنیدن میزنم را به عمد نگیر، به جرم نگیر.... مدت هاست که با زره بر سجاد مینشینم. مدتهاست که نمازها را نجویده میبلعم... رمضان شده و انگار چادرم را روی صورت کشیده ام که نگاهم نکنی...که نگاهت نکنم..... دیگر نمیتوانم با سوز دعا بخوانم.. میترسم،

ُ طبق اخبار گویا داریم گاز رو مجانی میدیم به ترکیه! اینکه منافع ما در ترکیه چیه؛ و این دادن گاز برای چه نوع سرمایه گذاری و آینده نگری هست بماند...

مردان و زنان جامعه من باید بتونن بدون لباس بیرون بیان! پوشیدن لباس ظلم در حق انسان هایی هست که دوست دارن آزادی داشته باشن.... انسان باید در اداره بدن خود آزاد باشه! هر جایی که خواست لباس نپوشه... هر جایی که خواست قضای حاجت کنه... هر جایی که خواست آب دهن بریزه.... مرگ بر دیکتاتوری!

یعنی ما هنوز داریم کسی رو که بخواد به روحانی رای بده؟!

گر عقل پشت حرف دل اما نمی گذاشتتردید پا به خلوت دنیا نمی گذاشتاز خیر هست و نیست دنیا به شوق دوستمی شد گذشت، وسوسه اما نمی گذاشتاینقدر اگر معطل پرسش نمی شدمشاید قطار عشق مرا جا نمی گذاشتدنیا مرا فروخت، ولی کاش دست کمچون بردگان مرا به تماشا نمی گذاشتشاید اگر تو نیز به دریا نمی زدیهرگز به این جزیره کسی...

میگه :خود بزرگ بینی داری و باید اصلاح بشه، برای همین این مشکلات سر راهت قرار گرفته! میگم: خفه شو!

و برای چهارصدمین بار "عقد" آتنا به هم خورد تا ایمان بیاورم به این نکته که ممکن است یک نفر دیگر هم باشد که به اندازه من پدرش در حال درآمدن است!

از اتاق فرمان اشاره میکنند که پدیده هایی هم مثل "قلیان حرم تا حرم" و "سیگار حرم تا حرم" هم وجود دارند..

خسته ام مثل اون مسئول کلاسی که برای پیشبرد اهداف(به گمان خودش) انقلابی، بلند شده و از خرم آباد تا قم رو رفته xa0و کلاس بخاطر خاله بازی های برو بچه های "هات" انقلابی کنسل شده... پ.ن: ما هم عروسیه پسرمون بود، ولی اومدیم.

بلاتشبیه، یک نگاهی به شکیرا، بیانسه، ریحانا، سلناگومز و سایر بانوان مکرمه و مشعشعه جبهه باطل بیندازید و سطح تلاش و فعالیتشان را در نظر بگیرید، بعد هم طراز آنها در جهت مخالف کار کنید... شرمنده که ساحت قدسی شما را با ایشان قیاس کردم، اما از حق نگذریم بدجوری دارند مایه میگذارند... پیام کلام بنده را

رهبر دستور میدهد با تمام قوا وارد فضای مجازی شوید، بعد ما پیج پرایوت میزنیم و عکس توت فرنگی نوبرانه با انگشتر عقیق میگذاریم.. بعدترش دویست سیصدتا شرکت در عرصه ی مجازی فعالیت میلیاردی انجام میدهند در پوشش خرید و فروش، اشتراک فیلم و هزار و یک جنگولک بازی.. و خیلی راحت افکار را تحت تاثیر قرار میدهند......

به دریا میزنم آخر شبانگاهی.. به دور از ذره ای باور به دور از هر چه آگاهی مرا وقتی نمیخواهی کجا لنگر کجا ساحل کجا قایق کجا صید و کجا ماهی... ؟

رود ها را "که" طی کرد؟ کوه را که پیمود؟! در آخرین خط تلاقی افق و دریا کدامین نگاه همچون دو جام "می" بود؟ کجا شرافت برگ به پای غنچه های سرخ نثار شد ؟ و شاخه های بید اسیر نوازش یک جوجه سار شد... رود ها را که طی کرد؟ کوه را که پیمود... و دیدگانمان از کدام حس محبت پر بود؟ که چنین آسوده خفته ایم به با

پیام میدهد که یکی از بچه های خوابگاه توی اتاقش ایست قلبی کرده و دیگر بین ما نیست... و خواهر فاطمه هم سرطان خون گرفته و پزشک ها قطع امید کردند... مات، زل میزنم به صفحه.. آنقدر نگاه میکنم تا جلوی چشمانم تار میشود.. همین چند هفته پیش بود که با فاطمه توی اتاق نشسته بودیم و میگفتیم و میخندیدیم..

این ذره ذره مردن است، یا زنده شدن؟!...