به یاد دوست

دلم گرفت دم افطاری

به یادت قرآن باز کردم

با عزم راسخ که این آخرین بار است

گفتم الان یک چیزی می آید که بیخیال شوم و دائم با خودم نگویم که می آید یا نمی آید

انگشت اشاره ام ثابت و بی تزلزل صفحه ایی را آورد

مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَّن یَنتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا

مبهوت زل زدم به مصحف شریف در غروب شب قدر

مانده ام به چه تفسیر کنم..

مانده ام به چه تعبیر کنم

(یک خاطره)