ترک

به تازگی تست MBTI رو بعد از مدتها دوباره انجام دادم و نتیجه این شد که به لحاظ تایپ شخصیتی تغییر کردم! کمی تا قسمتی برام عجیب بود. از جهاتی هم میدونستم و احتمالش رو میدادم... الان دلم برای شخصیت قبلی و صورتک مربوط به اون تا حدودی تنگ شده بخوانید...

انتهای دبیرستان حدفاصل سرویس های بهداشتی و دیوار انتهایی حیاط فضای دنج ما بود. برای فرار از برنامه صبحگاهی، فرار از کلاس های ناخوشایند و یا برنامه های فرمالیته اونجا پناه میگرفتیم. کتاب های هری پاتر رو اونجا دورخوانی میکردیم، نوشته های جدید و دستاوردهای ادبی رو توی اون محفل چند نفره برای هم ارائه میکردیم. تتوهای سمپاد رو با روانویس روی دست هم میزدیم و در مورد برنامه های جدی برای آینده جهان اونجا صحبت میکردیم. اجرای پرده های نمایشنامه های سه تفنگدار، مونت کریستو قسمتیش اونجا رقم خورد.  هر کدوم منسوب به کاراکتری از بین کتاب های داستان بودیم. زمان انتخاب اسم به رای اکثریت، قرعه فرد ویزلی به اسم من خورد. یکی از برنامه هامون برای آینده پیوستن به گروه پزشکان بدون مرز بود. به خودمون افتخا...

...هر چند وقت یکبار هم میروم صندوق دریافتی های وبلاگ و آن نظراتی که با اسم های دیگر گذاشتی و من هم همه را از قبل فرستاده ام هرزنامه، چک میکنم......

برمیگردم و خیلی از نوشته هایم را میخوانم و خجالت میکشم. آنقدری که آهسته با آرشیو میفرستمشان تا کسی نبیند. تو هم وقتی که ما کار بدی میکنیم حیا داری؟! میفرستی جایی که کسی نبیند؟ یا کلا" کان لم یکن شی مذکورایشان میکنی؟! بعد اگر دوباره توبه بشکنیم چه میشود؟! ctrl+z یی هم هست؟ ...

حرف منت نیست اما صد برابر پس گرفت گردش دنیا اگر چیزی به ما افزوده بود ...

هندزفری را تووی سوراخ بغل لپ تاپ فرو میکنم، آهنگ چوپان تنها...صدا را تا آخر زیاد در حدی که گوشم میسوزد و مامان در حین گشتن وسایل کشواش به غرغر کردن ادامه میدهد: فرمانده بسیج! اگر میخواهی بهانه بیاوری که امشب عروسی نرویم این اداها لازم نیست، .ر. فرمانده بسیج هم یک جور خاصی ادا میکند که قلم از توصیف آن عاجز است...از بسیج هم هیچ چیز به ما نماسید جز این تیکه های وقت و بی وقت والده... ... و خدا اگر میدانی حال من اینست و کمکی نمیکنی که هیچ، اگر نمیدانی... خب منکه عقلا" میدانم تو از همه چیز باخبری پس اگر بگویم نمیدانی کفر گفته ام حتما"... کفر هم که اجازه ندارم بگویم پس را...