۱۶ آذر بود. مراسم روز دانشجو.xa0تالار امام خمینی دانشکده پزشکی. هنگام ورود کارت میدادند هر نفر یک شماره . مجری برنامه آقای احسان کرمی بود و بچه های انجمن برای مراسم سنگ تمام گذاشته بودند. آخرهای مراسم مج

نشسته ام توی راهرو، کنار قفس پرنده ها و توی نت چرخ میزنم. صدایی شبیه دیالوگ های مختارنامه به گوشم میخورد، اولش فکر میکنم صدای تلویزیون همسایه یا صدای رادیوست، صدا نزدیکتر میشود. با خودم میگویم حتما چندنفر از جوان های کوچه هستند که آخر شبی ویرشان گرفته طنز اجرا کنند، xa0 چند لحظه بعد صدای مامور شهردا...

...هر چند وقت یکبار هم میروم صندوق دریافتی های وبلاگ و آن نظراتی که با اسم های دیگر گذاشتی و من هم همه را از قبل فرستاده ام هرزنامه، چک میکنم...

سخن گفتن در رابطه با اصل دین قدری سخت است. البته شاید من اینطور احساس میکنم. به نظرم چنین می آید که کثرت اطلاعات شرحه شرحه در این حیطه، علی الخصوص برای افرادی که در جوامع با سابقه دینی یا مذهبی زندگی

آدمی سالها دیگران را زندگی میکند.. xa0

xa0برای یادآوری خودم بنویسم در سالهای آینده، xa0 اوضاع نظام سلامت ما این روزها مانند وضعیت دفاعی و نظامی روزهای اول جنگ است. شاید به چنین رویداد گسترده ایی نیاز داشتیم تا نقایص را بفهمیم و راه حل بجوییم.

xa0 همه ما منتظر ظهوریم اما نمیدانیم برای ظهور باید چه کنیم!

این روزها چه فرصت خوبی است برای مرور خاطرات قدیمی، عکس ها، نوشته ها...هم خوب است و هم عجیب، انسان چه قدر عوض میشود..

xa0 تکان نخور! به هیچ چیز دست نزن!!..

ناچار شدم دندانپزشکی بروم. گفتم تا مردم در خماری تعطیلات عید هستند و کلینیک ها مملو از افراد نشده کارم را انجام بدهم و خلاص. دکتر گفت باید دندان عقل را بکشم، من هم گفتم چشم! با اینکه چیزی در درونم فری

xa0 xa0 من از عهد آدم، تو را دوست دارماز آغاز عالم، تو را دوست دارم xa0 xa0 xa0

xa0 xa0 و من از حکایت نرگس میپرسم که چرا در زمستان به گل مینشیند..

خب راستش هیچوقت تصور نمیکردم حالتی پیش بیاید که تیم درمان خط مقدم مبارزه شوند. شاید در خیال، اما در واقعیت برایم باور پذیر نبود. نهایتش به نظرم میرسید که اگر جنگی باشد در پشت جبهه میشود خدمت رسانی کرد

راه های قدیمی با تمام احترامی که برایشان قائلم دیگر جواب نمیدهند. ایده های جهادی و سیستم های هیاتی، برنامه های سازمانی و سازمان های طراحی برنامه به نو شدن نیاز دارند. xa0 گپ ها و باگ ها باید گرفته شوند.

اینکه در هر بحران و واقعه ایی تازه دست به دعا برداریم و ختم صلوات پخش کنیم و توبه و انابه ... به نظر من از پست ترین شیوه های مسلمانی است، مگر اینکه در یافتن راه حل قدم از قدم برداریم و اقدام کنیم. و ی

چه رخوت وسوسه انگیزی، یک نوروز غرق در آرامش کتاب ها ...

پنجشنبه است، غروب. ته تغاری آمده و با ذوق کلیپ های حماسی اش را نشانم میدهد. مخصوصا آن که در صف نماز است و مطیعی میخواند و برای صف اول نشینان راکد خط و نشان میکشد و حاج قاسم خنده اش میگیرد. با هم نگاه

این متن نه ابتدایی دارد و نه انتهایی، نه بین خطوط آن ارتباطی است...اینها افکار در جریان یک ذهن است که کمی معلق شده پس وقت خود را هدر ندهید. xa0 زبان بند می آید، وقتی میخواهم بنویسم. همینکه قلم و کاغذ را

چه کسی فکر میکرد که آهنگ خداحافظ رفیق موسیقی متن عکس های تو باشد؟! راستی مطیعی وقتی " این گل را به رسم هدیه تقدیم نگاهت کردیم " را میخواند میدانست روزی تو مخاطب آن خواهی شد؟ مهر خاتم این برهه از تاریخ ما را دریاب...

شب سه شنبه است با یکی از دوستان در حال گفت و شنودیم تلفنی و از راه دور. جنایات داعش را مرور میکنیم و تعارفات دخترانه دیگر . دلم برای دوستم تنگ میشود حتی وقتی بارها حرف میزنیم این دلتنگی بیشتر و بیشتر