باید

باید رمان بخوانم، یک رمان با عمق زیاد،

نه باید متون پیچیده ی یک کتاب عرفانی را بخوانم...

باید نماز بخوانم، نماز های سنگین و طولانی...

باید این پوسته را بشکنم و به لایه بعدی نفوذ کنم،

جایم اینجا تنگ است و دارم خفه میشوم..

مانده ام که خدا سرنوشت مرا چه نوشته و میخواهد برایم چه رقم بزند که اینگونه در تب و تابم! چیزی نمانده که از دعاها و خواسته های معنوی ام برگردم و بگویم غلط کردم..به من هم یک زندگی معمولی بده!

نمیدانم...