درد بی رنگی

کامنت که نمیگذاری،

پیام هم که نمیدهی..

جواب هایت هم که تلگرافی هست..

داری تلاش میکنی که فراموش کنیم؟! یا من فراموش کنم؟؟؟

یا حالا که همه ی برگ ها را روو کرده ام دیگر بازی برایت رنگی ندارد..

.

.

بعضی وقت ها فکر میکنم خودم را در یک جایگاه عاریه جا کرده ام و به زور قصد اجرای نقشی را دارم که در قالب من ندوخته اند شازده...

انگار از ان اول همه چیز درست بود و این میان فقط من اشتباهی بودم..