وقتی که آفتاب میرود

کاش من هم مثل قلم بودم، جوهر داشتم،

آنوقت اینقدر مینوشتم تا تمام شوم ..

همین امروز.

دوباره دارد غروب میشود شازده..

و بعد از آن شب

و تو میدانی حال من را ...

وقتی که آفتاب برود و ..

تنهایی شب جایش را بگیرد...

.

.

کت ات را صاف میکردی آن غروبی که با هم بودیم..