تفکرات

میگویند شرط دعا اینست که به اجابت باور داشته باشی

حالا سوال اینجاست،

که اگر به اجابت باور داشته باشی چه نیازی به دعا کردن هست؟

و یا اگر باور به اجابت داشته باشی، وقتی که اجابت نمیشود تکلیف این باور چیست؟

عده ایی پاسخ میدهند که استجابت دعا به معنی برآورده شدن خواسته ی درونی نیست، بلکه شنیدن شده صدای درخواست کننده و توجه خدا مورد نظر بوده و این استجابت است..

عده ایی میگویند خواسته یا در این دنیا برآورده میشود و یا در دنیای دیگر و از این دست تعابیر...

اینکه دقیقا" چه کسی راست میگوید و حال چگونه است بماند و نقطه اشتراک این توضیحات توجیه کردن برآورده نشدن دعاست...